Shloka 83
Dharma-vyādha’s Analysis of Moral Decline and the Mahābhūta–Guṇa Schema (धर्मव्याधोपदेशः)
सायं प्रातश्न संध्यां यो ब्राह्मणो5भ्युपसेवते । प्रजपन् पावनीं देवीं गायत्रीं वेदमातरम्,जो ब्राह्मण प्रातः: और सायं--इन दोनों समयकी संध्या और सबको पवित्र करनेवाली वेदमाता गायत्री देवीके मन्त्रका जप करता है; वह ब्राह्मण उन्हीं गायत्री देवीकी कृपासे परम पवित्र और निष्पाप हो जाता है। वह समुद्रपर्यन्त सारी पृथ्वीका भी दान ग्रहण कर ले, तो भी किसी संकटमें नहीं पड़ता
sāyaṃ prātaś ca sandhyāṃ yo brāhmaṇo 'bhyupasevate | prajapan pāvanīṃ devīṃ gāyatrīṃ vedamātaram ||
പ്രഭാതത്തിലും സായാഹ്നത്തിലും—ഇരു സന്ധ്യാകാലങ്ങളിലും വിധിപൂർവ്വം സന്ധ്യോപാസന ചെയ്ത്, വേദമാതാവായ പാവനദേവി ഗായത്രിയെ ജപിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ അവളുടെ കൃപയാൽ പരമപവിത്രനും പാപരഹിതനും ആകുന്നു. സമുദ്രപര്യന്തമായ മുഴുവൻ ഭൂമിയും ദാനമായി സ്വീകരിച്ചാലും അവൻ ഒരിക്കലും ദുരിതത്തിൽ പതിക്കുകയില്ല.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Regular sandhyā observance and Gāyatrī-japa are presented as powerful disciplines that purify the practitioner and protect him from moral and worldly downfall; inner purity, sustained by daily practice and divine grace, outweighs even the risks associated with great wealth or gifts.
Yudhiṣṭhira is describing the religious ideal of a brāhmaṇa: one who performs dawn-and-dusk rites and recites the Gāyatrī. He emphasizes the resulting purity and safety, even in the extreme scenario of receiving the entire earth as a donation.