Shloka 40
Śālva–Pradyumna Yuddha: Sārathya-kauśala, Astra-pratikāra, Daiva-niyati
Chapter 20
ततो नाज्ञायत तदा दिवारात्र तथा दिशः । ततो<हं मोहमापतन्न: प्रज्ञास्त्रं समयोजयम्,उस समय यह नहीं जान पड़ता था कि यह दिन है या रात्रि! दिशाओंका भी ज्ञान नहीं होता था; इससे मोहित होकर मैंने प्रज्ञासत्रका संधान किया
tato nājñāyata tadā divārātraṃ tathā diśaḥ | tato 'haṃ moham āpatan naḥ prajñāstraṃ samayojayam |
അപ്പോൾ പകലോ രാത്രിയോ എന്നു തിരിച്ചറിയാനായില്ല; ദിക്കുകളുടെയും ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു. ആ മോഹത്തിൽ ആകപ്പെട്ട് ഞാൻ പ്രജ്ഞാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
When perception and orientation collapse (moha), the ethical imperative is to restore discernment rather than act blindly; power should be used to re-establish clarity and right order, not to intensify confusion.
A situation becomes so obscuring that even day versus night and the directions cannot be recognized. Vāsudeva says he was overtaken by bewilderment and therefore deployed the Prajñāstra, a countermeasure meant to bring back clarity amid the disorienting conditions.