Shloka 29
Śālva–Pradyumna Yuddha: Sārathya-kauśala, Astra-pratikāra, Daiva-niyati
Chapter 20
ततो हलहलाशब्द: सौभमध्ये व्यवर्धत । वध्यतां विशिखैस्तीक्ष्णै: पततां च महार्णवे,इससे सौभविमानमें मेरे तीखे बाणोंसे मरकर महासागरमें गिरनेवाले दानवोंका कोलाहल बढ़ने लगा
tato halahalāśabdaḥ saubhamadhye vyavardhata | vadhyatāṁ viśikhaiḥ tīkṣṇaiḥ patatāṁ ca mahārṇave ||
അപ്പോൾ സൗഭവിമാനത്തിനകത്ത് ‘ഹലഹലാ’ എന്ന കോലാഹലം വർധിച്ചു; എന്റെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ വധിക്കപ്പെട്ട ദാനവർ മഹാസമുദ്രത്തിലേക്ക് വീഴുകയായിരുന്നു।
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that adharma-driven hostility culminates in self-destructive chaos; righteous force, when employed to restrain aggressors, brings about the downfall of those who persist in wrongdoing.
Vāsudeva describes how, inside the Saubha aerial fortress, the uproar rises as demons struck by his sharp arrows are slain and tumble down into the great ocean.