Shloka 28
उत्तङ्कोपाख्यानप्रारम्भः — Uttanka’s Tapas, Viṣṇu-stuti, and the Dhundhumāra Prophecy
Opening
प्राज्ञास्तात न मुहान्ति कालेनापि प्रपीडिता: । एष कालो महाबाहो अपि सर्वदिवौकसाम्,तात! विद्वान् पुरुष कालसे पीड़ित होनेपर भी कभी मोहमें नहीं पड़ते। महाबाहो! यह काल सम्पूर्ण देवताओंपर भी अपना प्रभाव डालता है
prajñās tāta na muhyanti kālenāpi prapīḍitāḥ | eṣa kālo mahābāho api sarvadivaukasām ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—പ്രിയവത്സാ, കാലം പീഡിപ്പിച്ചാലും യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനികൾ ഒരിക്കലും മോഹത്തിൽ പതിക്കുകയില്ല. മഹാബാഹോ, ഈ കാലം സ്വർഗ്ഗവാസികളായ എല്ലാ ദേവന്മാരിലും തന്റെ ശക്തി ചെലുത്തുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even overwhelming adversity caused by Kāla (Time/inevitability) should not drive a discerning person into moha (delusion). The verse urges steadiness of mind and ethical clarity, recognizing that Time overpowers all beings, even the gods.
Vaiśampāyana, as narrator, delivers a reflective maxim: he addresses a heroic listener (“mahābāho”) and explains that the wise remain undeluded despite suffering, because Time’s dominion is universal—even celestial beings cannot escape it.