Shloka 27
अध्याय १९० — वामदेव-वाम्य-वृत्तान्तः
The Vāmadeva Horses Episode and the Ethics of Promise
यदा यदा च धर्मस्य ग्लानिर्भवति सत्तम | अभ्युत्थानमधर्मस्य तदा55त्मानं सृजाम्यहम्,महर्ष!! जब-जब धर्मकी हानि और अधर्मका उत्थान होता है, तब-तब मैं अपने- आपको प्रकट करता हूँ। जब हिंसाप्रेमी दैत्य श्रेष्ठ देवताओंके लिये अवध्य हो जाते हैं तथा भयानक राक्षस जब इस संसारमें उत्पन्न हो अत्याचार करने लगते हैं तब मैं पुण्यात्मा पुरुषोंके घरोंपर मानवशरीरमें प्रविष्ट होकर प्रकट होता हूँ और उन दैत्यों एवं राक्षसोंका सारा उपद्रव शान्त कर देता हूँ
yadā yadā ca dharmasya glānir bhavati sattama | abhyutthānam adharmasya tadātmānaṃ sṛjāmy aham ||
ദേവൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ സത്തമാ! ധർമ്മത്തിന് ഗ്ലാനി സംഭവിക്കുമ്പോഴും അധർമ്മം ഉയർന്നു വരുമ്പോഴും, അപ്പോൾ അപ്പോൾ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തുന്നു. ഹിംസാപ്രിയ ദൈത്യർ ദേവശ്രേഷ്ഠർക്കും അവധ്യരായി മാറുകയും, ഭീകരരാക്ഷസർ ലോകത്തിൽ ജനിച്ച് പീഡനം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നപ്പോൾ, ഞാൻ പുണ്യാത്മാക്കളുടെ ഗൃഹങ്ങളിൽ മനുഷ്യദേഹം ധരിച്ചു അവതരിക്കുന്നു; ആ ദൈത്യ-രാക്ഷസരുടെ മുഴുവൻ ഉപദ്രവവും ശമിപ്പിക്കുന്നു.
देव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that when moral order (dharma) weakens and injustice (adharma) gains ascendancy, the Divine actively restores balance by manifesting in the world—especially to protect the virtuous and restrain destructive forces.
A deity explains a recurring cosmic pattern: periods of oppression by invulnerable demons and violent rākṣasas lead to divine manifestation in human form, appearing among righteous households, to pacify and remove the threat to the world and the gods.