Shloka 39
कामीकवन-समागमः
Kāmyaka Forest Meeting: Kṛṣṇa’s Visit; Mārkaṇḍeya and Nārada Arrive
एवंविधं बहु तदा विललाप वृकोदर: भुजड़भोगसंरुद्धो नाशकच्च विचेष्टितुम्,जनमेजय! उस समय भीमसेनने इस तरहकी बहुत-सी बातें कहकर देरतक विलाप किया। वे सर्पके शरीरसे इस प्रकार जकड़ गये थे कि हिल-डुल भी नहीं सकते थे
evaṃvidhaṃ bahu tadā vilalāpa vṛkodaraḥ | bhujaṅgabhogasaṃruddho nāśakac ca viceṣṭitum, janamejaya |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ വൃക്കോദരൻ (ഭീമൻ) ഇത്തരത്തിലുള്ള പല വാക്കുകളും പറഞ്ഞ് ദീർഘനേരം വിലപിച്ചു. സർപ്പത്തിന്റെ ചുരുളുകൾ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കർശനമായി ബന്ധിച്ചതിനാൽ, ഹേ ജനമേജയ, അവന് കുലുങ്ങാനും പറ്റിയില്ല; പൊരുതാനും പറ്റിയില്ല.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even the strongest can be rendered helpless by circumstance; the episode underscores humility and the need for discernment and support when confronted with overpowering forces, rather than pride in mere physical strength.
In Vaiśampāyana’s narration to King Janamejaya, Bhīma (Vṛkodara) is seized and immobilized by a serpent’s coils; unable to move, he laments repeatedly, expressing distress while trapped.