Shloka 15
Divyāstrāṇāṃ Pradarśana-nivāraṇa
Display of Divine Weapons and Its Prohibition
हस्ताद्धि रश्मयश्चास्य प्रतोद: प्रापतद् भुवि । असकृच्चाह मां भीत: क्यासीति भरतर्षभ,उनके हाथसे घोड़ोंके लगाम और चाबुक पृथ्वीपर गिर पड़े और वे भयभीत होकर बार-बार मुझसे पूछने लगे--“भरतश्रेष्ठ अर्जुन! तुम कहाँ हो?”
hastāddhi raśmayaścāsya pratodaḥ prāpatad bhuvi | asakṛccāha māṃ bhītaḥ kyāsīti bharatarṣabha ||
അവന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് കുതിരക്കയർ വഴുതി, ചാട്ടയും നിലത്തേക്ക് വീണു. ഭീതിയോടെ അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും എന്നെ വിളിച്ചു— “ഭാരതർഷഭാ! അർജുനാ, നീ എവിടെയാണ്?” എന്നു ചോദിച്ചു.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral-psychological truth: fear can cause loss of control even in practical matters, and in danger one naturally seeks refuge in a reliable protector or companion. It implicitly values steadiness and the duty of support among allies.
A frightened person loses grip of the horse’s reins and drops the whip; in panic he repeatedly calls out to Arjuna, addressing him honorifically as ‘bharatarṣabha,’ asking where he is.