Shloka 51
इन्द्रस्य पाण्डवैः समागमः
Indra’s Meeting with the Pāṇḍavas
दृष्टो हि मम संक्लेश: पुरा पाण्डवनन्दन । न तवात्रापराधो5स्ति कथंचिदपि पाण्डव,'पूर्वकालकी बात है, महर्षि अगस्त्यने किसी अपराधपर कुपित हो मुझे शाप दे दिया था; उसका तुम्हारे द्वारा निगाकरण हुआ। पाण्डव-नन्दन! मुझे पूर्वकालसे ही यह दुःख देखना बदा था। इसमें तुम्हारा किसी तरह भी कोई अपराध नहीं है”
Vaiśampāyana uvāca: dṛṣṭo hi mama saṅkleśaḥ purā pāṇḍavanandana | na tavātrāparādho 'sti kathaṃcid api pāṇḍava ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—പാണ്ഡവനന്ദനാ! എന്റെ ഈ ക്ലേശം പണ്ടേ തന്നെ മുൻകൂട്ടി ദൃഷ്ടമായിരുന്നു. പാണ്ഡവാ! ഇതിൽ നിനക്ക് യാതൊരു കുറ്റവും ഇല്ല.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes ethical clarity in assigning responsibility: suffering may arise from prior causes (karma or earlier events), and one should not wrongly blame an innocent person. It models compassionate reassurance and restraint in judgment.
The narrator-speaker Vaiśampāyana addresses a Pāṇḍava (likely Yudhiṣṭhira) and reassures him that the distress being discussed was already destined/foreseen from earlier times, and that the Pāṇḍava has no culpability in it.