Shloka 40
अर्जुनागमनम्
Arjuna’s Arrival and Reunion on the Sacred Mountain
विलासिनीभिरत्यर्थ नृत्यन्तीभि: समन्ततः । वायुना धूयमानाभि: पताकाभिरलंकृतम्,उस भवनमें सब ओर कितनी ही विलासिनी अप्सराएँ नृत्य कर रही थीं और हवासे फहराती हुई पताकाएँ उस भवनका अलंकार बनी हुई थीं
vilāsinībhir atyarthaṁ nṛtyantībhis samantataḥ | vāyunā dhūyamānābhis patākābhir alaṅkṛtam ||
ആ മന്ദിരം ചുറ്റും അത്യന്തം വിലാസിനികളായ അപ്സരസ്സുകൾ നൃത്തം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു; കാറ്റിൽ ഇളകിമറിഞ്ഞു പാറുന്ന പതാകകൾ അതിന്റെ അലങ്കാരമായി നിന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse primarily paints a scene of opulence and sensory charm; ethically, such imagery often functions in the Mahābhārata as a reminder that dazzling pleasures can captivate the mind and become obstacles to steadiness, restraint, and dharmic clarity.
Vaiśaṃpāyana describes a splendid mansion: dancers perform all around, and wind-tossed banners decorate the building, emphasizing a festive, alluring atmosphere.