Shloka 1
Saubha-ākhyāna: Śālva’s Approach and the Fortification of Dvārakā (सौभाख्यानम्—द्वारकायाः सुरक्षाविधानम्)
#:732..8 #::3::7 () है रे 7-3 - श्रुतश्रवा शिशुपालकी माताका नाम है। यह वसुदेवजीकी बहिन थी। घोडशो< ध्याय: शाल्वकी विशाल सेनाके आक्रमणका यादवसेनाद्वारा प्रतिरोध, साम्बद्धारा क्षेमवृद्धिकी पराजय, वेगवान्का वध तथा चारुदेष्णद्वारा विविन्ध्य दैत्यका वध एवं प्रद्युम्नद्वारा सेनाको आश्वासन वायुदेव उवाच तां तूपयातो राजेन्द्र शाल्व: सौभपतिस्तदा । प्रभूतनरनागेन बलेनोपविवेश ह,भगवान् श्रीकृष्ण कहते हैं--राजेन्द्र! सौभ विमानका स्वामी राजा शाल्व अपनी बहुत बड़ी सेनाके साथ, जिसमें हाथीसवारों तथा पैदलोंकी संख्या अधिक थी, द्वारकापुरीपर चढ़ आया और उसके निकट आकर ठहरा
vāyudeva uvāca | tāṃ tūpayāto rājendra śālvaḥ saubhapatis tadā | prabhūta-nara-nāgena balenopaviveśa ha ||
വായുദേവൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജേന്ദ്രാ! അന്നേരം സൗഭവിമാനത്തിന്റെ അധിപനായ ശാൽവരാജാവ്, പാദാതികളും യുദ്ധഗജങ്ങളും നിറഞ്ഞ മഹാസൈന്യവുമായി ആ സ്ഥലത്തേക്ക് മുന്നേറി. ദ്വാരകയ്ക്കടുത്തെത്തി അവിടെ തന്നെ പാളയം ഇറക്കി പാർത്തു.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical gravity of aggression: a powerful ruler mobilizes overwhelming force and threatens a city. It sets up reflection on kṣatriya duty, the protection of communities, and the consequences of unchecked hostility.
Vāyudeva narrates that King Śālva, who commands the Saubha (aerial city/vehicle), marches with a large army rich in infantry and elephants, approaches Dvārakā, and establishes a nearby camp—initiating the assault context.