Shloka 80
Kubera’s Fivefold Nīti and Protection of the Pāṇḍavas (वैश्रवणोपदेशः)
स्निग्धपत्रफला वृक्षा गन्धमादनसानुषु । भ्रमरारावमधुरा नलिनी: फुल्लपड़कजा:,गन्धमादनके शिखरोंपर जितने वृक्ष हैं, उन सबके पत्र और फल चिकने हैं। सभी भ्रमरोंके मधुर गुंजारवसे मनोहर जान पड़ते हैं। यहाँके सरोवरोंमें कमल खिले हुए हैं
snigdhapatraphalā vṛkṣā gandhamādanasānuṣu | bhramarārāvamadhurā nalinyaḥ phullapaṅkajāḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഗന്ധമാദനത്തിന്റെ ചരിവുകളിൽ നിൽക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങളുടെ ഇലകളും ഫലങ്ങളും മൃദുവും ദീപ്തവുമാണ്. ഭ്രമരങ്ങളുടെ മധുര ഗുഞ്ജാരവം ഈ ദേശത്തെ മനോഹരമാക്കുന്നു; ഇവിടത്തെ തടാകങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി വിരിഞ്ഞ താമരകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the epic uses serene, abundant nature—smooth-fruited trees, sweet bee-hum, lotus-filled lakes—to signal auspiciousness and inner calm. Such descriptions ethically frame the journey as one aligned with harmony and restraint, contrasting with later conflict and hardship.
Vaiśampāyana narrates a scenic portrayal of Gandhamādana’s slopes: flourishing trees, pleasant buzzing bees, and lakes filled with blooming lotuses. It functions as a setting passage, emphasizing the beauty and sanctity of the region the characters are traversing or beholding.