Shloka 79
Kubera’s Fivefold Nīti and Protection of the Pāṇḍavas (वैश्रवणोपदेशः)
भान्त्येते पुष्पविकचा: पुंस्कोकिलकुलाकुला: । नात्र कण्टकिन: केचिन्न च विद्यन्त्यपुष्पिता:,'ये सभी वृक्ष फूलोंसे लदे हैं। कोकिल-कुलसे अलंकृत हैं। इस वनमें कोई भी वृक्ष ऐसे नहीं हैं, जिनमें काँटे हों और जो खिले न हों
bhānty ete puṣpavikacāḥ puṃskokilakulākulāḥ | nātra kaṇṭakinaḥ kecin na ca vidyanty apuṣpitāḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഇവിടെയുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി വിരിഞ്ഞ പുഷ്പങ്ങളാൽ ദീപ്തിമാനങ്ങളാണ്; ആൺ കുയിലുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഈ വനത്തിൽ മുള്ളുള്ള വൃക്ഷങ്ങളൊന്നുമില്ല; പുഷ്പമില്ലാതെ നിൽക്കുന്നവയും എവിടെയും കാണപ്പെടുന്നില്ല.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents an idealized natural setting marked by gentleness and abundance—no thorns and no unblossomed trees—suggesting an ethical atmosphere of non-harm and auspiciousness, often used in the epic to signal a place fit for rest, reflection, or sacred encounter.
Vaiśampāyana is describing a forest landscape: trees are in full bloom, resonant with cuckoos, and notably free from harsh features like thorns or barrenness, emphasizing the forest’s welcoming and благоприятный character.