Shloka 102
Kubera’s Fivefold Nīti and Protection of the Pāṇḍavas (वैश्रवणोपदेशः)
नातृप्यन् पर्वतेन्द्रस्य दर्शनेन परन्तपा: । उपेतमथ माल्यैश्व फलवद्धिश्न पादपै:
Vaiśaṃpāyana uvāca: na tṛpyan parvatendrasya darśanena parantapāḥ | upetam atha mālyaiś ca phalavadbhiś ca pādapaiḥ ||
പരന്തപന്മാരായ ആ വീരന്മാർ പർവ്വതേന്ദ്രന്റെ ദർശനം മാത്രം കൊണ്ട് തൃപ്തരായില്ല. പിന്നെ അവർ കൂടുതൽ അടുത്തുചെന്നു; അവിടെ അത് മാല്യങ്ങളാലും ഫലഭാരമുള്ള വൃക്ഷങ്ങളാലും ശോഭിച്ചിരുന്നു।
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how mere appearance is not enough to fulfill deep yearning; true satisfaction often requires closer engagement. It also frames nature’s abundance as a setting that elevates the mind from hardship toward wonder and renewed resolve.
The heroes, still unsated by simply seeing a great mountain from afar, move closer. The mountain is described as beautified with garlands and surrounded by fruit-bearing trees, emphasizing its richness and their continued onward movement.