Shloka 19
Gandhamādana-praveśa and Vṛṣaparvan-āśrama
Entry toward Gandhamādana; hospitality and onward route
वातेन कुन्त्यां बलवान् सुजात: शूरस्तरस्वी द्विषतां निहन्ता । सत्ये च धर्मे च रत: सदैव पराक्रमे शत्रुभिरप्रधृष्य:,यह देख वे भयंकर क्रोधवश नामक राक्षस भीमसेनको मार डालनेकी इच्छासे शत्रुओंके शस्त्रोंको नष्ट कर देनेवाले तोमर, पट्टिश आदि आयुधोंको लेकर सहसा उनकी ओर दौड़े और उन्हें चारों ओरसे घेरकर खड़े हो गये। वे सब-के-सब बड़े उग्र स्वभावके थे। इधर भीमसेन कुन्तीदेवीके गर्भसे वायु देवताके द्वारा उत्पन्न होनेके कारण बड़े बलवान, शूरवीर, वेगशाली एवं शत्रुओंका वध करनेमें समर्थ थे। वे सदा ही सत्य एवं धर्ममें रत थे। पराक्रमी तो वे ऐसे थे कि अनेक शत्रु मिलकर भी उन्हें परास्त नहीं कर सकते थे
vātena kuntyāṃ balavān sujātaḥ śūras tarasvī dviṣatāṃ nihantā | satye ca dharme ca rataḥ sadaiva parākrame śatrubhir apradhṛṣyaḥ ||
കുന്തിയുടെ ഗർഭത്തിൽ വായുദേവനാൽ ജനിച്ച ഭീമസേനൻ ബലവാനും സുസംഭവനും ആയിരുന്നു—വീരൻ, വേഗശാലി, ശത്രുഹന്താവ്. അവൻ എപ്പോഴും സത്യത്തിലും ധർമ്മത്തിലും രതനായിരുന്നു; പരാക്രമത്തിൽ അവൻ അപ്രധൃഷ്യൻ—അനേകം ശത്രുക്കൾ ഒന്നിച്ചാലും അവനെ കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True strength is framed by ethics: Bhīma’s might and invincibility are explicitly paired with steadfast commitment to satya (truth) and dharma (righteous duty), presenting ideal heroism as moral as well as martial.
The narrator characterizes Bhīmasena at a moment of impending combat: he is introduced as Vāyu’s son through Kuntī, exceptionally powerful and swift, devoted to truth and dharma, and so formidable that enemies cannot subdue him even in numbers.