Shloka 15
Dyūta-doṣa-prakāśana — Kṛṣṇa’s Critique of Gambling and the Exile Crisis
एवमादि महाराज विलप्य दिवमास्थित: । कामगेन स सौभेन क्षिप्त्वा मां कुरुनन्दन,कुरुनन्दन! महाराज! इस प्रकार शिशुपालके लिये विलाप करके मुझपर आक्षेप करता हुआ वह इच्छानुसार चलनेवाले सौभ विमानद्वारा आकाशमें ठहरा हुआ था
evam-ādi mahārāja vilapya divam āsthitaḥ | kāma-gena sa saubhena kṣiptvā māṃ kuru-nandana ||
മഹാരാജാവേ! ഇങ്ങനെ മുതലായ വാക്കുകളാൽ വിലപിച്ച്, എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തി, അവൻ ആകാശത്തിൽ തന്നെ നിലകൊണ്ടു. കുരുനന്ദനേ! ഇഷ്ടാനുസരണം സഞ്ചരിക്കുന്ന സൗഭവിമാനത്തിന്റെ ബലത്തിൽ അവൻ മുകളിലായി തങ്ങി നിന്നു.
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how grief and resentment can lead one to hurl blame even at the righteous; ethically, it cautions that lamentation and accusation do not resolve wrongdoing, and that power or extraordinary means (like a wish-moving aerial car) do not purify an agitated mind.
After lamenting for Śiśupāla and speaking at length, the speaker describes an antagonist remaining in the sky, using the Saubha vimāna that moves at will, while directing reproach toward Kṛṣṇa.