Shloka 6
यवक्रीत-वधः
The Slaying of Yavakrīta at Raibhya’s Hermitage
रुदतीं च स्नुषां दृष्टवा भार्यामार्ता परावसो: । सान्त्वयन् शलक्ष्णया वाचा पर्यपृच्छद् युधिष्ठिर,आकर उन्होंने देखा कि मेरी पुत्रवधू एवं परावसुकी पत्नी आर्तभावसे रो रही है। युधिष्ठिर! यह देखकर रैभ्यने मधुर वाणीद्वारा उसे सान्त्वना दी तथा रोनेका कारण पूछा। उस शुभलक्षणा बहूने यवक्रीतकी कही हुई सारी बातें श्वशुरके सामने कह सुनायीं एवं स्वयं उसने भलीभाँति सोच-विचारकर यवक्रीतकी बातें माननेसे जो अस्वीकार कर दिया था, वह सारा वृत्तान्त भी बता दिया
rudatīṁ ca snuṣāṁ dṛṣṭvā bhāryām ārtāṁ parāvasoḥ | sāntvayan ślakṣṇayā vācā paryapṛcchad yudhiṣṭhira ||
പരാവസുവിന്റെ ദുഃഖിതയായ ഭാര്യ—തന്റെ മരുമകളെ—കരയുന്നതായി കണ്ടപ്പോൾ, ഹേ യുധിഷ്ഠിരാ! ഋഭ്യൻ മൃദുവും മധുരവുമായ വാക്കുകളാൽ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് ദുഃഖകാരണം ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ ആ ശുഭലക്ഷണയായ മരുമകൾ യവക്രീതൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം ശ്വശുരന്റെ മുമ്പിൽ അറിയിച്ചു; കൂടാതെ ആലോചിച്ചുറച്ച് അവന്റെ വാക്കുകൾ അംഗീകരിക്കാതെ എങ്ങനെ നിരസിച്ചുവെന്ന മുഴുവൻ സംഭവവും പറഞ്ഞു.
लोगश उवाच
Educational Q&A
Gentle inquiry and compassionate speech are proper responses to another’s distress, and ethical discernment (thinking carefully and refusing wrongful demands) is upheld as dharmic conduct.
Raibhya sees his daughter-in-law, the wife of Parāvasu, crying. He comforts her and asks the reason. She then reports to him what Yavakrīta said and narrates how she thoughtfully refused to accept his words.