Shloka 37
मैत्रेयागमनम् — The Arrival of Maitreya and the Admonition to Duryodhana
एनं हि विपुलप्राणमद्य हत्वा वृकोदरम् । सम्भक्ष्य जरयिष्यामि यथागस्त्यो महासुरम्,'जैसे महर्षि अगस्त्यने वातापि नामक महान् राक्षसको खाकर पचा लिया, उसी प्रकार मैं भी इस महाबली भीमको मारकर खा जाऊँगा और पचा लूँगा'
enaṁ hi vipulaprāṇam adya hatvā vṛkodaram | sambhakṣya jarayiṣyāmi yathāgastyo mahāsuram ||
ഇന്ന് ഞാൻ മഹാപ്രാണനായ വൃകോदर ഭീമനെ വധിച്ച് ഭക്ഷിച്ച് ജീർണ്ണിക്കും—മഹർഷി അഗസ്ത്യൻ മഹാസുരനെ ജീർണ്ണിച്ചതുപോലെ।
विदुर उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates how pride and cruelty can masquerade as ‘heroic’ strength by invoking sacred legends; ethically, it warns that violent boasting and dehumanizing an opponent (as food) signals adharma and loss of restraint.
A speaker threatens Bhīma (Vṛkodara), declaring he will kill and devour him, comparing his intended act to the famed episode in which the sage Agastya is said to have digested a great demon.