Shloka 18
Kāleya-Āśrama-Vināśaḥ — The Kāleyas’ nocturnal raids and the devas’ supplication to Nārāyaṇa
पर्वतोंकी गुफाओं तथा कन्दराओंमें लेटे, झाड़ियोंमें छिपे और वनमें विचरते हुए जोर- जोरसे दहाड़नेवाले सिंहों और व्याप्रोंकी गर्जनासे वह स्थान गूँज रहा था ।। तेषु तेष्ववकाशेषु शोभितं सुमनोरमम् । त्रिविष्टपसमप्रख्यं दधीचाश्रममागमन्,विभिन्न स्थानोंमें अधिक शोभा पानेवाला महर्षि दधीचका वह मनोरम आश्रम स्वर्गके समान प्रतीत होता था। देवता लोग वहाँ आ पहुँचे
teṣu teṣv avakāśeṣu śobhitaṃ sumanoramam | triviṣṭapasamaprakhyaṃ dadhīcāśramam āgaman ||
ലോമശൻ പറഞ്ഞു—ആ വനപ്രദേശത്ത് പർവതഗുഹകളിലും കന്ദരകളിലും കിടന്നവരും, കുറ്റിക്കാട്ടിൽ ഒളിഞ്ഞവരും, വനത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചവരുമായ സിംഹ-വ്യാഘ്രങ്ങളുടെ ഘോരഗർജനങ്ങളാൽ ആ സ്ഥലം മുഴുവനും പ്രതിധ്വനിച്ചു. അത്തരം വിവിധ പ്രദേശങ്ങളുടെ നടുവിൽ മഹർഷി ദധീചന്റെ അതിമനോഹരമായ ആശ്രമം ശോഭിച്ചു—വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ കൂടുതൽ ദീപ്തമായി, ത്രിവിഷ്ടപസമാന സ്വർഗ്ഗംപോലെ തോന്നി. പിന്നെ ദേവന്മാർ അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു।
लोगमश उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how spiritual discipline (tapas) and righteous living can establish a zone of peace and sacredness even amid a dangerous wilderness; such purity becomes worthy of divine attention and visitation.
Lomaśa describes a forest echoing with the roars of lions and tigers, then introduces the strikingly beautiful hermitage of sage Dadhīca, likened to heaven, where the gods arrive.