Shloka 3
कृष्णेन विदुरं प्रति आगमन-हेतु-निवेदनम् / Krishna explains the purpose of his coming to Vidura
धर्मशास्त्रातिगो मूढो दुरात्मा प्रग्रह॑ गत: । अनेय: श्रेयसां मन्दो धार्तराष्ट्रो जनार्दन,'प्रभो! मूढ़ धृतराष्ट्रपुत्र दुर्योधन धर्मशास्त्रोंकी भी आज्ञा नहीं मानता; सदा अपना ही हठ रखता है। उस दुरात्माको सन्मार्गपर ले आना असम्भव है
dharmaśāstrātigo mūḍho durātmā pragrahaṃ gataḥ | aneyaḥ śreyasāṃ mando dhārtarāṣṭro janārdana |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— ഹേ ജനാർദനാ! ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ ദുര്യോധനൻ മോഹഗ്രസ്തനും ദുരാത്മാവും ആകുന്നു; ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളുടെ പരിധി ലംഘിച്ച് സ്വന്തം ദുഷ്ഹഠത്തിന്റെ പിടിയിലായി. യഥാർത്ഥ ശ്രേയസ്സിനെ സ്വീകരിക്കാൻ അവൻ മന്ദൻ; അവനെ ക്ഷേമമാർഗത്തിലേക്ക് നയിക്കുവാൻ കഴിയില്ല.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that rejecting dharma-śāstra and clinging to obstinate self-will makes a person resistant to guidance; without receptivity to śreyas (true good), ethical correction becomes nearly impossible.
Vaiśaṃpāyana characterizes Duryodhana for Kṛṣṇa (Janārdana) as incorrigible—one who disregards dharma and cannot be steered toward a beneficial course—setting the moral tone for the failed peace efforts and the approach of war.