Shloka 25
Dvārakāyāṃ Sāhāyya-vibhāgaḥ (Alliance Allocation at Dvārakā) / उद्योगपर्व अध्याय ७
ततो<भ्ययाद् भीमबलो रौहिणेयं महाबल: । सर्व चागमने हेतुं स तस्मै संन्यवेदयत् | प्रत्युवाच तत: शौरिर्धार्तराष्ट्रमिदं वच:,जनमेजय! तब दुर्योधनने वह सारी सेना माँग ली, जो अनेक सहस्र सैनिकोंकी सहस्तरों टोलियोंमें संगठित थी। उन योद्धाओंको पाकर और श्रीकृष्णको ठगा गया समझकर राजा दुर्योधनको बड़ी प्रसन्नता हुई। उसका बल भयंकर था। वह सारी सेना लेकर महाबली रोहिणीनन्दन बलरामजीके पास गया और उसने उन्हें अपने आनेका सारा कारण बताया। तब शूरवंशी बलरामजीने धुृतराष्ट्रपुत्र दुर्योधनको इस प्रकार उत्तर दिया
tato 'bhyayād bhīmabalo rauhiṇeyaṃ mahābalaḥ | sarvaṃ cāgamane hetuṃ sa tasmai saṃnyavedayat || pratyuvāca tataḥ śaurir dhārtarāṣṭram idaṃ vacaḥ, janamejaya ||
അതിനുശേഷം ഭീമബലനായ ദുര്യോധനൻ മഹാബലനായ രൗഹിണേയൻ (ബലരാമൻ) അടുക്കൽ ചെന്നു. തന്റെ വരവിന്റെ കാരണമെല്ലാം അവനോട് അറിയിച്ചു. അപ്പോൾ, ഹേ ജനമേജയാ! ശൗരി ബലരാമൻ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനോട് ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു. യുദ്ധത്തിന്റെ വക്കിൽ നിൽക്കുന്ന ഈ നിമിഷം സ്നേഹം, ബന്ധം, ധർമ്മം—മൂന്നിന്റെയും പരീക്ഷയായിരുന്നു.
वैशम्पायन उवाच