Shloka 52
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
न वेदानां वेदिता कश्रिदस्ति वश्चित् त्वेतान् बुध्यते वापि राजन् | यो वेद वेदान् न स वेद वेद्यं सत्ये स्थितो यस्तु स वेद वेद्यम्
na vedānāṁ veditā kaścid asti vaścit tv etān budhyate vāpi rājan | yo veda vedān na sa veda vedyaṁ satye sthito yas tu sa veda vedyam ||
ഹേ രാജാവേ, വേദങ്ങളുടെ പരമാർത്ഥം പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞ ‘വേദിതൻ’ ആരുമില്ല; അപൂർവമായി ആരെങ്കിലും അല്പം മാത്രം ഗ്രഹിക്കും. വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ പോലും വേദങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ജ്ഞേയമായ പരമതത്ത്വത്തെ അറിയണമെന്നില്ല; എന്നാൽ സത്യത്തിൽ സ്ഥാപിതനായവൻ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥ ജ്ഞേയത്തെ അറിയുന്നത്.
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Scriptural learning alone does not guarantee realization of the ultimate Truth. The ‘knowable’ (vedyam) is truly known only by one who is established in Satya—truthfulness and direct realization—rather than by mere mastery of Vedic texts.
In the Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs the king (Dhṛtarāṣṭra) on higher wisdom. Here he redirects the king from reliance on textual authority and intellectual pride toward the ethical-spiritual foundation of Truth as the basis of genuine knowledge.