हंस–साध्यसंवादः, वाक्-निग्रहः, महाकुल-लक्षणम्, शान्ति-उपायः
Hamsa–Sādhya Dialogue; Restraint of Speech; Marks of Noble Lineage; Means to Peace
जरा रूप॑ हरति हि धैर्यमाशा मृत्यु: प्राणान् धर्मचर्यामसूया । कामो हट्िियं वृत्तमनार्यसेवा क्रोध: श्रियं सर्वमेवाभिमान:
jarā rūpaṁ harati hi dhairyam āśā mṛtyuḥ prāṇān dharmacaryām asūyā | kāmo hrīṁ vṛttam anāryasevā krodhaḥ śriyaṁ sarvam evābhimānaḥ ||
വാർദ്ധക്യം സൗന്ദര്യം കവർന്നെടുക്കുന്നു; ആസക്തിയായി മാറുന്ന ആശ ധൈര്യം ക്ഷയിപ്പിക്കുന്നു; മരണം പ്രാണനെ അപഹരിക്കുന്നു; മറ്റുള്ളവരുടെ ഗുണങ്ങളിൽ കുറ്റം തേടുന്ന അസൂയ ധർമ്മാചരണം നശിപ്പിക്കുന്നു; കാമം ലജ്ജയെ കവർന്നെടുക്കുന്നു; നീചരുടെ സേവനം സദാചാരത്തെ തകർക്കുന്നു; ക്രോധം ശ്രീ-സമ്പത്ത് നശിപ്പിക്കുന്നു; അഹങ്കാരം എല്ലാം തന്നെ മായ്ച്ചുകളയുന്നു।
विदुर उवाच
Vidura lists the main ‘destroyers’ of human excellence—beauty, courage, life, dharma-practice, modesty, good conduct, prosperity, and finally everything—showing how unchecked hope, envy, desire, bad company, anger, and pride lead to ethical ruin.
In Udyoga Parva, Vidura is giving moral-political counsel during the tense pre-war negotiations. This verse is part of his ethical instruction, warning the Kuru court about inner vices that undermine right judgment and stability.