Shloka 32
हंस–साध्यसंवादः, वाक्-निग्रहः, महाकुल-लक्षणम्, शान्ति-उपायः
Hamsa–Sādhya Dialogue; Restraint of Speech; Marks of Noble Lineage; Means to Peace
एतान् गुणांस्तात महानुभावा- नेको गुण: संश्रयते प्रसहा । राजा यदा सत्कुरुते मनुष्यं सर्वान् गुणानेष गुणो बिभर्ति
etān guṇāṁs tāta mahānubhāvān eko guṇaḥ saṁśrayate prasahā | rājā yadā satkurute manuṣyaṁ sarvān guṇān eṣa guṇo bibharti ||
വിദുരൻ പറഞ്ഞു—താതാ! ഈ മഹത്തായ ഗുണങ്ങളിൽ ഒറ്റ ഗുണം ഉണ്ട്; അത് ബലപൂർവ്വം മറ്റെല്ലാ ഗുണങ്ങളെയും തന്റെ ആശ്രയത്തിലേക്ക് ചേർത്തെടുക്കുന്നു. രാജാവ് ഒരാളെ ആദരിക്കുമ്പോൾ, ആ രാജസമ്മാനമെന്ന ഗുണം തന്നെയാണ് എല്ലാ ഗുണങ്ങളെയും വഹിക്കുന്നതുപോലെ ആകുന്നത്—ലോകദൃഷ്ടിയിൽ അത് മറ്റു ഗുണങ്ങളെക്കാൾ കൂടുതൽ ദീപ്തമായി, അവയെ ഒരുമിച്ച് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു।
विदुर उवाच
Educational Q&A
Vidura highlights how public honor from a ruler can eclipse and effectively ‘carry’ other virtues in society’s perception: recognition by authority amplifies a person’s standing, sometimes more powerfully than intrinsic merit.
In Vidura’s counsel during the Udyoga Parva, he reflects on the dynamics of virtue and status, explaining to his listener that when a king publicly honors someone, that royal esteem becomes the dominant ‘quality’ that makes all other virtues appear brighter.