Ārjava, Satya, and the Virocana–Sudhanvan Exemplum
Udyoga-parva 35
अरुन्तुदं परुषं रूक्षवा्चं वाक्कण्टकैर्वितुदन्तं मनुष्यान् । विद्यादलक्ष्मीकतमं जनानां मुखे निबद्धां निर्क्रतिं वै वहन्तम्,जिसकी वाणी रूखी और स्वभाव कठोर है, जो मर्मस्थानपर आघात करता और वाग्बाणोंसे मनुष्योंको पीड़ा पहुँचाता है, उसे ऐसा समझना चाहिये कि वह मनुष्योंमें महादरिद्र है और वह अपने मुखमें दरिद्रता अथवा मौतको बाँधे हुए ढो रहा है
ആരുടെ വാക്ക് രൂക്ഷവും സ്വഭാവം കഠിനവുമാകുന്നു, മർമ്മസ്ഥാനങ്ങളിൽ പ്രഹരിച്ച് വാക്കിന്റെ മുള്ളുകളാൽ മനുഷ്യരെ കുത്തി വേദനിപ്പിക്കുന്നവനോ—അവനെ ജനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ദരിദ്രനെന്നു അറിയുക; അവൻ തന്റെ വായിൽ ദാരിദ്ര്യം, അഥവാ മരണത്തെ തന്നെ, കെട്ടി ചുമക്കുന്നതുപോലെ ആകുന്നു.
हंस उवाच