Shloka 18
अध्याय २९ — वासुदेव–संजय संवादः
Karma, Varṇa-Dharma, and the Ethics of Governance
भ्राता कनीयानपि तस्य मन्द- स्तथाशील: संजय सो<पि शश्चवत् | महेष्वास: शूरतम: कुरूणां दुःशासन: कुशलं तात वाच्य:
bhrātā kanīyān api tasya mandaḥ tathāśīlaḥ saṃjaya so 'pi śaśvat | maheṣvāsaḥ śūratamaḥ kurūṇāṃ duḥśāsanaḥ kuśalaṃ tāta vācyaḥ ||
പ്രിയ സഞ്ജയാ! ദുര്യോധനന്റെ ഇളയ സഹോദരനും അവനെപ്പോലെ മന്ദബുദ്ധിയും നിത്യം പാപപ്രവൃത്തിയുമുള്ളവൻ. എങ്കിലും കുരുക്കളിൽ മഹാധനുർധരനും ശൂരതമനുമായി പ്രസിദ്ധനായ ദുഃശാസനന്റെ കുശലം ചോദിച്ച്, എന്റെ കുശലവാർത്തയും അറിയിക്കണം।
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Even while condemning wrongdoing, Yudhiṣṭhira maintains civility and a dharmic restraint: he acknowledges Duḥśāsana’s faults yet still extends formal welfare and respect, modeling ethical speech and self-control amid hostility.
In the Udyoga Parva’s pre-war negotiations, Yudhiṣṭhira instructs Sañjaya to convey greetings and inquire after the welfare of Kaurava figures, including Duḥśāsana, describing him as Duryodhana’s younger brother—foolish and habitually sinful—yet renowned as a great archer and warrior among the Kurus.