Shloka 32
भीष्म–जामदग्न्यसंवादः (Amba-prasaṅga and Kurukṣetra Dvandva Declaration) / Bhishma–Jamadagnya Dialogue
ततो<न्यद् धनुरादाय राम: क्रोधसमन्वितः । हेमपुड्खान् सुनिशिताअ्शरांस्तान् हि ववर्ष सः,तब क्रोधमें भरे हुए परशुरामजीने दूसरा धनुष लेकर सोनेकी पाँखोंसे सुशोभित अत्यन्त तीखे बाणोंकी वर्षा आरम्भ की
tato 'nyad dhanur ādāya rāmaḥ krodha-samanvitaḥ | hema-puṅkhān su-niśitān śarāṁs tān hi vavarṣa saḥ ||
പിന്നീട് ക്രോധം നിറഞ്ഞ രാമൻ (പരശുരാമൻ) മറ്റൊരു വില്ലെടുത്തു; പൊൻപിഞ്ചുകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട അത്യന്തം മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ മഴപോലെ വർഷിപ്പിച്ചു.
राम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (anger) rapidly intensifies violence: skill and strength, when driven by wrath, tend to multiply harm and push a dispute toward uncontrolled escalation rather than dharmic restraint.
Paraśurāma, enraged, switches to another bow and unleashes a volley of extremely sharp arrows with golden fletching, signaling a heightened phase of the confrontation.