Shloka 67
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
तत्र त्वां निहतं माता मया शरशताचितम् | जाह्नवी पश्यतां भीष्म गृध्रकड़कबलाशनम्,“कुरुनन्दन! यह देखो, मैं तुम्हारे साथ युद्धके लिये कुरक्षेत्रमें चलता हूँ। परंतप! वहीं आओ। मैं तुम्हारा कथन पूरा करूँगा। वहाँ तुम्हारी माता गंगा तुम्हें मेरे हाथसे मरकर सैकड़ों बाणोंसे व्याप्त्और कौओं, कंकों तथा गीधोंका भोजन बना हुआ देखेगी
tatra tvāṁ nihataṁ mātā mayā śaraśatācitam | jāhnavī paśyatāṁ bhīṣma gṛdhrakaṅkabalāśanam ||
അവിടെയേ നിന്റെ മാതാവ് ജാഹ്നവി (ഗംഗ) കാണും—ഹേ ഭീഷ്മാ—എന്റെ കൈകൊണ്ട് നീ വധിക്കപ്പെട്ട്, നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകളാൽ തുളച്ചുകീറപ്പെട്ട്, ഗൃധ്രന്മാരുടെയും കങ്കന്മാരുടെയും ആഹാരമായിക്കിടക്കുന്നതിനെ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the uncompromising warrior ethic (kṣatriya-dharma) and the grim realism of battle: even the noblest are subject to death and dishonor in war, and personal bonds (a mother witnessing her son’s fate) do not soften the consequences of martial vows and enmity.
Bhīṣma speaks in a fierce, prophetic tone about the coming Kurukṣetra conflict, declaring that the opponent will be slain by him and left riddled with arrows, so that even Gaṅgā (Jāhnavī), the mother, would witness the corpse becoming prey for carrion birds.