Shloka 20
Udyoga Parva, Adhyāya 13: Śacī’s Delay, Deva-Counsel, and Indra’s Purification
संविभज्य च भूतेषु विसृज्य च सुरेश्वर: । विज्वरो धूतपाप्मा च वासवो5भवदात्मवान्,इस प्रकार समस्त भूतोंमें ब्रह्महत्याका विभाजन करके देवेश्वर इन्द्रने उसे त्याग दिया और स्वयं मनको वशमें करके वे निष्पाप तथा निश्चिन्त हो गये
saṁvibhajya ca bhūteṣu visṛjya ca sureśvaraḥ | vijvaro dhūtapāpmā ca vāsavo ’bhavad ātmavān ||
സകല ജീവികളിലും ബ്രഹ്മഹത്യയുടെ ഭാരം വിഭജിച്ച് അതിനെ ഉപേക്ഷിച്ച ദേവേശ്വരൻ ഇന്ദ്രൻ ജ്വരവ്യാകുലതയിൽ നിന്ന് മോചിതനായി. അവന്റെ പാപം അകന്നു; മനസ്സിനെ വശപ്പെടുത്തി വാസവൻ ശുദ്ധനും നിർവ്യാകുലനും ആയി.
नहुष उवाच
Educational Q&A
Moral taint (pāpa) is not removed by denial but by deliberate resolution: it is apportioned and relinquished, and inner purity is stabilized through self-mastery (ātmavat). The verse links ethical cleansing with restraint and restored order.
Nahusha describes how Indra, burdened by brahmahatyā, distributes that burden among beings and then casts it off; as a result Indra becomes free from distress, purified of sin, and self-possessed.