Shloka 23
Udyoga-parva Adhyāya 123 — Bhīṣma–Droṇa–Vidura Upadeśa to Duryodhana
Keśava-vākya aftermath
यस्तु नि:श्रेयसं वाक्य मोहाजन्न प्रतिपद्यते । स दीर्घसूत्रो हीनार्थ: पश्चात्तापेन युज्यते,“जो मोहवश अपने हितकी बात नहीं मानता है, वह दीर्घसूत्री मनुष्य अपने स्वार्थसे भ्रष्ट होकर केवल पश्चात्तापका भागी होता है
yastu niḥśreyasaṃ vākyaṃ mohāj janna pratipadyate | sa dīrghasūtro hīnārthaḥ paścāttāpena yujyate ||
മോഹവശനായി പരമശ്രേയസ്സിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഉപദേശം സ്വീകരിക്കാത്തവൻ ദീർഘസൂത്രനായി സ്വന്തം ഹിതത്തിൽ നിന്നു വഴുതിപ്പോകുന്നു; അവസാനം അവന് ലഭിക്കുന്നത് പശ്ചാത്താപം മാത്രമാണ്.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
One should recognize and act upon advice that leads to true welfare (niḥśreyasa). Delusion (moha) makes a person reject beneficial counsel, and delay (dīrghasūtratā) then results in missed advantage and eventual remorse (paścāttāpa).
In the Udyoga Parva’s counsel-filled setting before the war, Vaiśampāyana states a general moral principle: ignoring well-intentioned, welfare-producing advice due to delusion leads to procrastination, loss of one’s proper interest, and regret—an implicit warning to those resisting prudent counsel.