Shloka 8
धन-निरुक्ति तथा गालवस्य गुरुदक्षिणा-प्रसङ्गः
Etymology of Wealth and the Gurudakṣiṇā Predicament of Gālava
सुपर्णो<थाब्रवीद् विप्रं प्रध्यातं वै मया द्विज । इमां सिद्धामितो नेतुं तत्र यत्र प्रजापति:,तब गरुड़ने विप्रवर गालवसे कहा--'ब्रह्मन! मैंने तो अपने मनमें यही सोचा था कि इस सिद्ध तपस्विनीको वहाँ पहुँचा दूँ, जहाँ प्रजापति ब्रह्मा हैं, जहाँ महादेवजी हैं, जहाँ सनातन भगवान् विष्णु हैं तथा जहाँ धर्म एवं यज्ञ है, वहीं इसे निवास करना चाहिये
suparṇo ’thābravīd vipraṁ pradhyātaṁ vai mayā dvija | imāṁ siddhām ito netuṁ tatra yatra prajāpatiḥ ||
അപ്പോൾ സുപർണൻ (ഗരുഡൻ) ആ ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു— ഹേ ദ്വിജാ! ഈ സിദ്ധ തപസ്വിനിയെ ഇവിടെ നിന്ന് പ്രജാപതി (ബ്രഹ്മാവ്) വസിക്കുന്ന ലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണമെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു.
नारद उवाच
Educational Q&A
A righteous resolve (saṅkalpa) should aim at elevating the worthy toward the highest good. Garuḍa’s intention to carry an accomplished ascetic to Prajāpati’s realm highlights reverence for tapas, spiritual attainment, and the moral duty to support those aligned with dharma.
Garuḍa (Suparṇa) addresses a brāhmaṇa and declares his inner decision: he will take the siddhā ascetic woman from the present place to the divine region where Prajāpati (Brahmā) dwells. It is a transition moment—announcing the next action and destination in the episode.