Shloka 8
Śāṇḍilī–Suparṇa Saṃvāda
Conduct, Intention, and Restoration
समीननागनक्रं च खमिवारोप्यते जलम् | वायुना चैव महता पक्षवातेन चानिशम्,पाँखोंके हिलानेसे निरन्तर उठती हुई प्रचण्ड वायुके वेगसे मत्स्य, जलहस्ती तथा मगरोंसहित समुद्रका जल तुम्हारे द्वारा मानो आकाशमें उछाल दिया जाता है
samīnanāganakraṃ ca kham ivāropyate jalam | vāyunā caiva mahatā pakṣavātena cāniśam ||
നിന്റെ ചിറകുകളുടെ നിരന്തരമായ അടിയാൽ ഉയരുന്ന മഹാവായുവിന്റെ വേഗത്തിൽ, മത്സ്യങ്ങളും ജലഹസ്തികളും മുതലകളും ഉൾപ്പെട്ട സമുദ്രജലം നിനാൽ ആകാശത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞുയർത്തപ്പെടുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു.
गालव उवाच
Educational Q&A
The verse uses hyperbolic nature imagery to highlight overwhelming power; ethically, such power should be governed by dharma—directed toward rightful ends and tempered by self-control rather than pride or harm.
Gālava addresses a powerful winged being (implied by ‘wing-wind’), describing how its constant wingbeats create such a fierce gale that the sea’s waters, along with aquatic creatures, appear to be hurled up into the sky—an expression of awe and emphasis on might.