Shloka 3
Śāṇḍilī–Suparṇa Saṃvāda
Conduct, Intention, and Restoration
अत्र सत्यं च धर्मश्न त्वया सम्यक् प्रकीर्तित: । इच्छेयं तु समागन्तुं समस्तैर्देवतैरहम् । भूयश्व तान् सुरान् द्रष्टमिच्छेयमरुणानुज
atra satyaṃ ca dharmajña tvayā samyak prakīrtitaḥ | iccheyaṃ tu samāgantuṃ samastair devatair aham | bhūyaś ca tān surān draṣṭum iccheyam aruṇānujā ||
ഇവിടെ നീ സത്യവും ധർമ്മവും ശരിയായി പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു, ഹേ ധർമ്മജ്ഞാ! എന്നാൽ ഞാൻ എല്ലാ ദേവന്മാരോടും കൂടി സഭയിൽ സംഗമിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; പിന്നെയും, ഹേ അരുണാനുജാ, ആ ദേവന്മാരെ വീണ്ടും ദർശിക്കുവാൻ ഞാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നു.
गालव उवाच
Educational Q&A
Truth (satya) and dharma are affirmed as properly articulated, yet the speaker seeks more than verbal instruction—he longs for direct encounter with the divine, suggesting that ethical understanding can lead to a desire for higher confirmation and lived vision.
Gālava addresses a figure called ‘Aruṇānuja’ (Garuḍa), acknowledging that truth and dharma have been well explained, and then expresses his wish to assemble with all the gods and to see them again—indicating a request for access to a divine gathering or renewed divine audience.