Shloka 33
परिक्षिप्तं च बहुधा मणिविद्रुम भूषितम् । विमान समधिष्ठाय कामगं साप्सरोगणम्
parikṣiptaṃ ca bahudhā maṇi-vidruma-bhūṣitam | vimānaṃ samadhiṣṭhāya kāmagaṃ sāpsarogaṇam ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— അത് പലവിധമായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും മണികളും വിദ്രുമം (പവിഴം)കൊണ്ടും ഭൂഷിതമായതുമായിരുന്നു. അപ്സരാഗണത്തോടൊപ്പം അവർ ഇഷ്ടാനുസരണം സഞ്ചരിക്കാവുന്ന ആ വിമാനം അധിഷ്ഠിച്ച് (കയറി) യാത്രയായി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights karmaphala in the epic’s concluding movement: the culmination of dharma and accumulated merit is portrayed as a tangible, otherworldly honor—divine conveyance and celestial company—rather than merely worldly recognition.
The narrator describes a richly ornamented, wish-moving celestial chariot (vimāna) and the presence of Apsarases, indicating an ascent-to-heaven setting where the protagonists are being received with divine splendor.