Shloka 11
इतिहासमिमं श्रुत्वा यथावदनुपूर्वश: । संयतात्मा शुचिर्भूत्वा पारं गत्वा च भारते
itihāsam imaṁ śrutvā yathāvad anupūrvaśaḥ | saṁyatātmā śucir bhūtvā pāraṁ gatvā ca bhārate || mahādānāni deyāni ratnāni vividhāni ca |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ഭാരതാ! ആത്മസംയമത്തോടെ, അകത്തും പുറത്തും ശുദ്ധനായി, ഈ ഇതിഹാസം ക്രമമായി യഥാവിധി ശ്രവിച്ച്, അവസാനം വരെ എത്തിച്ച് പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം—മഹാദാനങ്ങൾ നൽകണം; വിവിധ രത്നങ്ങളും ദാനമായി അർപ്പിക്കണം. മഹാഭാരത ശ്രവണം സമാപിച്ചതിന് ശേഷം, ശ്രോതാവ് തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് വീണുപോയ പ്രമുഖ വീരന്മാർക്കായി ശ്രാദ്ധം നടത്തുകയും, ഭക്തിയോടെ ബ്രാഹ്മണർക്കു മഹാദാനങ്ങൾ നൽകുകയും വേണം।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Hearing the Mahābhārata is to be done with disciplined attention and inner/outer purity; upon completing it, one should translate that sacred encounter into ethical action—especially charity (mahādāna) and commemorative rites (śrāddha) for those who died—performed according to one’s means and with devotion.
Vaiśaṃpāyana concludes with prescriptive guidance: after listening to the epic in correct sequence and completing it, the listener is enjoined to remain self-controlled and pure, and then to give significant gifts (including precious items) and to perform śrāddha for the principal warriors who were slain.