Shloka 67
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
द्वैपायनोष्ठपुटनि:सृतमप्रमेयं पुण्यं पवित्रमथ पापहरं शिवं च । यो भारतं समधिगच्छति वाच्यमानं कि तस्य पुष्करजलैरभिषेचनेन,जो वेदव्यासजीके मुखसे निकले हुए इस अप्रमेय (अतुलनीय), पुण्यदायक, पवित्र, पापहारी और कल्याणमय महाभारतको दूसरोंके मुखसे सुनता है उसे पुष्करतीर्थके जलमें गोता लगानेकी क्या आवश्यकता है
dvaipāyanoṣṭha-puṭa-niḥsṛtam aprameyaṃ puṇyaṃ pavitram atha pāpa-haraṃ śivaṃ ca | yo bhārataṃ samadhigacchati vācyamānaṃ kiṃ tasya puṣkara-jalair abhiṣecanena ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ദ്വൈപായനൻ (വ്യാസൻ)ന്റെ അധരങ്ങളിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ട ഈ മഹാഭാരതം അപ്രമേയം, പുണ്യദായകം, പവിത്രം, പാപഹരം, ശിവകരം. ഇത് പാരായണം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ യഥാർത്ഥമായി സ്വീകരിക്കുന്നവന് പുഷ്കരജലങ്ങളാൽ അഭിഷേകസ്നാനം ചെയ്യേണ്ടതെന്ത്?
वैशम्पायन उवाच