Shloka 65
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
यथा समुद्रो भगवान् यथा हि हिमवान् गिरि: । ख्यातावुभौ रत्ननिधी तथा भारतमुच्यते,जैसे ऐश्वर्यशशाली समुद्र और हिमालय पर्वत दोनों ही रत्नोंकी निधि कहे गये हैं, उसी प्रकार महाभारत भी नाना प्रकारके उपदेशमय रत्नोंका भण्डार कहलाता है
yathā samudro bhagavān yathā hi himavān giriḥ | khyātāv ubhau ratnanidhī tathā bhāratam ucyate ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—മഹിമയുള്ള സമുദ്രവും ഹിമവാൻ പർവ്വതവും ഇരുവരും രത്നനിധികളായി പ്രസിദ്ധമായതുപോലെ, മഹാഭാരതവും നാനാവിധ ഉപദേശരൂപ രത്നങ്ങളുടെ ഭണ്ഡാരമെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The Mahābhārata is presented as a vast repository of precious moral and spiritual instruction—its teachings are ‘jewels’ to be sought, valued, and applied in life.
In the closing context of the Svargārohaṇa Parva, Vaiśampāyana offers a laudatory reflection on the Mahābhārata itself, comparing it to the ocean and the Himalaya—both famed as sources of treasures—to emphasize the epic’s richness in counsel and dharma.