Shloka 30
Chapter 26: Śoka-pratiṣedha, Hata-saṅkhyā, Gati-vibhāga, Pretakārya-ājñā
Restraint of Grief, Count of the Slain, Destinies, and Funerary Directives
चिता: कृत्वा प्रयत्नेन यथामुख्यान् नराधिपान् । दाहयामासुरव्यग्रा: शास्त्रदृष्टेन कर्मणा
citāḥ kṛtvā prayatnena yathāmukhyān narādhipān | dāhayāmāsur avyagrāḥ śāstradṛṣṭena karmaṇā ||
അവർ പരിശ്രമത്തോടെ ചിതകൾ ഒരുക്കി, യഥാക്രമം പ്രമുഖനായ രാജാക്കന്മാരെ ദഹനസംസ്കാരത്തോടെ അഗ്നിയിലർപ്പിച്ചു. അവർ അശാന്തിയില്ലാതെ ശാന്തചിത്തത്തോടെ, ശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം തന്നെ കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid overwhelming grief after war, dharma is upheld through disciplined performance of prescribed rites. The verse highlights ethical steadiness: honouring the dead—especially leaders—by following śāstric procedure rather than acting in haste or disorder.
In the aftermath of the great slaughter, funeral pyres are prepared with care, and the foremost kings are cremated in proper order. The mourners/attendants carry out the cremations calmly, adhering to ritual rules laid down in the śāstras.