Shloka 15
स्त्रीपर्व — गान्धारीविलापः
Strī Parva — Gāndhārī’s Lament over the Fallen
शरसंकृत्तवर्माणं वीरं॑ विशसने हतम् । परिवायसिते गृश्रा: पश्य कृष्ण विविंशतिम्,श्रीकृष्ण! देखो, बाणोंसे इसका कवच छिजत्न-भिन्न हो गया है। युद्धमें मारे गये इस वीर विविंशतिको गीध चारों ओरसे घेरकर बैठे हैं
śara-saṅkṛtta-varmāṇaṁ vīraṁ viśasane hatam | parivāyasite gṛdhrāḥ paśya kṛṣṇa viviṁśatim ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഹേ കൃഷ്ണാ, നോക്കുക—അമ്പുകളാൽ മുറിഞ്ഞ് കീറപ്പെട്ട അവന്റെ കവചം ചിതറിയിരിക്കുന്നു. യുദ്ധഭൂമിയിൽ വീണ ആ വീരൻ വിവിംശതിയെ കഴുകന്മാർ ചുറ്റും വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh truth of war: valor and status cannot prevent a degrading end. It invites ethical reflection on violence and the transient nature of bodily glory, aligning with the Strī Parva’s broader lamentation over the war’s devastation.
The narrator points out to Kṛṣṇa the corpse of the warrior Viviṁśati on the battlefield—his armor torn apart by arrows—while vultures encircle him, emphasizing the grim aftermath of combat.