Shloka 2
Gāndhārī’s Grief, Vyāsa’s Pacification, and the Ethics of Retaliation (गान्धारी-शोकः शमोपदेशश्च)
वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन! तदनन्तर सेवक-गण शौच-सम्बन्धी कार्य सम्पन्न करानेके लिये राजा धृतराष्ट्रकी सेवामें उपस्थित हुए। जब वे शौचकृत्य पूर्ण कर चुके, तब भगवान् मधुसूदनने फिर उनसे कहा-- ।। राजन्नधीता वेदास्ते शास्त्राणि विविधानि च । श्रुतानि च पुराणानि राजधर्माश्व केवला:,“राजन! आपने वेदों और नाना प्रकारके शास्त्रोंका अध्ययन किया है। सभी पुराणों और केवल राजधर्मोंका भी श्रवण किया है
vaiśampāyana uvāca—rājan! tad-anantaraṁ sevaka-gaṇaḥ śauca-sambandhī kāryaṁ sampādayituṁ rājā dhṛtarāṣṭrasya sevāyāṁ samupasthitaḥ. yadā te śauca-kṛtyaṁ paripūrṇaṁ kṛtavantaḥ, tadā bhagavān madhusūdanaḥ punar enam uvāca—|| rājan adhītā vedās te śāstrāṇi vividhāni ca | śrutāni ca purāṇāni rāja-dharmāś ca kevalāḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—രാജൻ! നീ വേദങ്ങളും വിവിധ ശാസ്ത്രങ്ങളും അധ്യയനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; പുരാണങ്ങളും ശ്രവിച്ചിരിക്കുന്നു; രാജധർമ്മത്തിന്റെ സമഗ്രതയും നീ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Kṛṣṇa frames his forthcoming counsel by reminding Dhṛtarāṣṭra of his extensive learning—Vedas, śāstras, Purāṇas, and rāja-dharma—implying that true wisdom is tested in conduct, especially in moments of crisis and moral reckoning.
After attendants help Dhṛtarāṣṭra complete purification/cleansing rites, Kṛṣṇa (Madhusūdana) resumes speaking to him, beginning with a respectful address and a reminder of the king’s scriptural education as a prelude to ethical instruction.