Shloka 28
धृतराष्ट्रस्य उपालम्भः तथा पाण्डव-समाश्वासनम् | Dhṛtarāṣṭra Reproved and the Pāṇḍavas Consoled
पुत्रशोकाभिसंतप्तं धर्मादपकृतं मन: । तव राजेन्द्र तेन त्वं भीमसेनं जिघांससि,'राजेन्द्र! आपका मन पुत्रशोकसे संतप्त हो धर्मसे विचलित हो गया है; इसीलिये आप भीमसेनको मार डालना चाहते हैं
putraśokābhisantāptaṁ dharmād apakṛtaṁ manaḥ | tava rājendra tena tvaṁ bhīmasenaṁ jighāṁsasi ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—രാജേന്ദ്രാ! പുത്രശോകത്തിൽ ദഹിച്ച നിന്റെ മനസ്സ് ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വഴുതിപ്പോയിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ നീ ഇപ്പോൾ ഭീമസേനനെ വധിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Intense personal grief can distort judgment and pull one away from dharma; ethical restraint is required especially for rulers, lest sorrow turn into vengeful wrongdoing.
In the aftermath of the war, the king—overwhelmed by the loss of his son—harbors a desire to kill Bhīma; the narrator frames this impulse as a deviation from dharma caused by grief.