Shloka 20
धृतराष्ट्रस्य उपालम्भः तथा पाण्डव-समाश्वासनम् | Dhṛtarāṣṭra Reproved and the Pāṇḍavas Consoled
प्रत्यगृह्नाच्च तं विद्वान् सूतो गावल्गणिस्तदा । मैवमित्यब्रवीच्चैनं शमयन् सान्त्वयन्निव,उस समय उनके विद्वान् सारथि गवल्गणपुत्र संजयने उन्हें पकड़कर उठाया और समझा-बुझाकर शान्त करते हुए कहा--“आपको ऐसा नहीं करना चाहिये"
pratyagṛhṇāc ca taṃ vidvān sūto gāvalgaṇis tadā | maivam ity abravīc cainaṃ śamayan sāntvayann iva ||
അപ്പോൾ ഗാവൽഗണിയുടെ പുത്രനായ ജ്ഞാനിയായ സാരഥി സഞ്ജയൻ അവനെ പിടിച്ചു തടഞ്ഞു; ശമിപ്പിക്കുകയും ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത്—“ഇങ്ങനെ ചെയ്യരുത്” എന്നു പറഞ്ഞു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
In the midst of overwhelming sorrow, ethical conduct is upheld through restraint and compassionate counsel: a wise attendant prevents rash action and steadies the grieving person with calming words.
Vaiśampāyana narrates that Sañjaya, the wise charioteer and son of Gāvalgaṇa, physically restrains the distressed person and, while soothing him, urges him not to behave in that manner.