Shloka 18
Yuddha-yajña-vyākhyāna (The Battle as Sacrifice): Ambarīṣa–Indra Saṃvāda
चापवेगायतस्ती क्षण: परकायावभेदन: । ऋणजु: सुनिशित: पीत: सायकश्न स्रुवो महान्
cāpavegāyatas tīkṣṇaḥ parakāyāvabhedanaḥ | ṛjuḥ suniśitaḥ pītaḥ sāyakaḥ śruvo mahān ||
അംബരീഷൻ പറഞ്ഞു—യജമാനന്റെ കൈയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന മഹാശ്രുവം (ഹവിഷ്യക്കരണ്ടി) സത്യത്തിൽ അമ്പുപോലെ തന്നേ; ധനുസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ വലിച്ചെടുത്തത്, നേരായതും അതിതീക്ഷ്ണവും മൂർച്ചയുള്ളതും ഹവിഷാൽ ‘പീത’മായതും; ശത്രുവിന്റെ ശരീരം ഭേദിക്കാൻ ശേഷിയുള്ളത്.
अम्बरीष उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that dharmic ritual action is not merely ceremonial: when performed with precision and intent, it has decisive power. By likening the śruva to a sharp arrow, it frames disciplined sacrifice as an ethical ‘weapon’ that can overcome hostile forces and protect order.
Ambarīṣa is speaking and uses a vivid metaphor: the sacrificial ladle in the yajamāna’s hand is compared to a bow-driven arrow—sharp, straight, and piercing—emphasizing the potency and seriousness of the sacrificial act.