राजा-दैवतत्वम् — The King as a Stabilizing ‘Daivata’ (Divine Function) in Social Order
भीष्म उवाच राष्ट्रस्यैतत् कृत्यतमं राज्ञ एवाभिषेचनम् | अनिन्द्रमबल राष्ट्र दस्यवो5भिभवन्त्युत
bhīṣma uvāca rāṣṭrasyaitat kṛtyatamaṃ rājña evābhiṣecanam | anindram abalaṃ rāṣṭraṃ dasyavo ’bhibhavanti uta ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു— യുധിഷ്ഠിരാ! രാജ്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാന കർത്തവ്യം യോഗ്യനായ രാജാവിനെ അഭിഷേകം ചെയ്ത് സ്ഥാപിക്കലാണ്. രാജാവില്ലാത്ത രാജ്യം ദുർബലമാകും; കള്ളന്മാരും കൊള്ളക്കാരും അതിനെ കീഴടക്കി നാശത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടും.
भीष्म उवाच
A functioning polity requires legitimate, capable rulership: installing a king is the foremost public duty because governance provides protection and prevents lawlessness.
In the Shanti Parva discourse on rajadharma, Bhishma instructs Yudhishthira that a leaderless kingdom becomes vulnerable, allowing bandits and violent elements to dominate.