Shloka 13
राज्ञोऽभिषेकः, अराजकदोषः, दण्डधारणस्य आवश्यकता
Royal Consecration, the Fault of Kinglessness, and the Necessity of Enforcement
पालनात् सर्वभूतानां स्वराष्ट्रपरिपालनात् । दीक्षा बहुविधा राजन् सत्याश्रमपदं भवेत्
pālanāt sarvabhūtānāṁ svarāṣṭraparipālanāt | dīkṣā bahuvidhā rājan satyāśramapadaṁ bhavet ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—രാജൻ! സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ പരിപാലനവും സ്വന്തം രാജ്യത്തിന്റെ സംരക്ഷണവും ചെയ്താൽ, രാജാവിന് പലവിധ യജ്ഞദീക്ഷകളെപ്പോലെയുള്ള പുണ്യം ലഭിക്കുന്നു; ഇത്തരത്തിലുള്ള ധർമ്മയുക്ത ഭരണത്തിലൂടെ അവൻ സത്യാശ്രമത്തിന്റെ—സന്ന്യാസസദൃശമായ—ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king’s primary dharma is protection—of all beings and of the realm. When governance is exercised as selfless guardianship, its merit equals that of many sacrificial consecrations and can yield a spiritual fruit comparable to renunciation.
In the Śānti Parva’s instruction on rajadharma, Bhishma addresses the king and explains that righteous rule—especially protection and maintenance of order—functions as a high religious discipline, granting merit traditionally associated with ritual vows and even the renunciant ideal.