Shloka 26
राजधर्मस्य नवनीतम्—रक्षा, दण्ड, चार, उत्थान
Rājadharma’s ‘Essence’: Protection, Punishment, Intelligence, and Royal Diligence
साधु साध्विति संहृष्टा: पुष्पमाणैरिवाननै: । अस्तुवंश्व नरव्याप्रं भीष्म धर्मभूतां वरम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! भीष्मजीका यह वक्तव्य सुनकर भगवान् व्यास, देवस्थान, अश्म, वसुदेवनन्दन श्रीकृष्ण, कृपाचार्य, सात्यकि और संजय बड़े प्रसन्न हुए और हर्षसे खिले हुए मुखोंद्वारा साधुवाद देते हुए धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ पुरुषसिंह भीष्मजीकी भूरि- भूरि प्रशंसा करने लगे
sādhu sādhv iti saṁhṛṣṭāḥ puṣpamāṇair ivānanaiḥ | astuvaṁś ca naravyāghraṁ bhīṣmaṁ dharmabhūtāṁ varam ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—അവർ ആനന്ദത്തിൽ ഉല്ലസിച്ചു; മുഖങ്ങൾ പുഷ്പങ്ങൾപോലെ വിരിഞ്ഞു. “സാധു! സാധു!” എന്ന് വിളിച്ചുയർത്തി, ധർമ്മമയമായ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധർമ്മിഷ്ഠരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നരവ്യാഘ്രൻ ഭീഷ്മനെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രശംസിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical value of dharma-yukta speech: when a teaching is grounded in righteousness, wise listeners respond with joyful approval and honor the speaker, reinforcing dharma through communal affirmation.
After Bhīṣma delivers a dharma-centered statement, the assembled listeners become delighted, exclaim “Well said!” and offer strong praise to Bhīṣma as the foremost among righteous men.