Shloka 11
आश्चर्याणामिवाश्वर्यमिदमेकं तु मे शूणु । विमले यन्मया दृष्टमम्बरे सूर्यसंश्रयात्
Āścaryāṇām ivāścaryam idam ekaṃ tu me śṛṇu | vimale yan mayā dṛṣṭam ambare sūrya-saṃśrayāt ||
നാഗൻ പറഞ്ഞു— ഈ അത്ഭുതങ്ങളിലൊക്കെയും ഒരു പരമാത്ഭുതം എന്റെ വാക്കായി കേൾക്കുക. സൂര്യനെ ആശ്രയമായി എടുത്ത് നിർമലമായ ആകാശത്തിൽ ഞാൻ സ്വന്തം കണ്ണാൽ കണ്ടതിനെ ഞാൻ പറയുന്നു.
नाग उवाच
Educational Q&A
The speaker frames ethical instruction through credible testimony: true insight is presented as something directly witnessed and carefully referenced (here, ‘with the sun as support’), encouraging attentive listening and disciplined perception rather than mere hearsay.
A Nāga begins a didactic account by announcing that, among many marvels, he will relate one exceptional wonder he personally saw in the clear sky, using the sun as the point of reference for what he observed.