Shloka 18
Adhyāya 352: Brāhmaṇa–Nāga Saṃvāda — Uñchavrata-niścaya
Dialogue and the Resolve to Practice Uñchavrata
चिरदृष्टो हि भगवान् वैराजसदने मया । ततोऊहं पर्वत प्राप्तस्त्विमं त्वत्यादसेवितम्,प्रभो! बहुत दिन हुए, मैंने ब्रह्मलोकमें आपका दर्शन किया था। इसीलिये आज आपके चरणोंद्वारा सेवित इस पर्वतपर पुन: दर्शनके लिये आया हूँ
ciradṛṣṭo hi bhagavān vairājasadane mayā | tato ’haṃ parvataṃ prāptas tv imaṃ tv atyādasevitam, prabho ||
പ്രഭോ! ഏറെക്കാലം മുമ്പ് വൈരാജസദനത്തിൽ (ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ) ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദർശനം ലഭിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ പാദസേവയാൽ പവിത്രമായ ഈ പർവതത്തിലേക്ക്, വീണ്ടും ദർശനം ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു.
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse highlights devotional memory and reverence: a prior vision of the Divine becomes the cause for renewed seeking. Sacred places are valued because they are associated with the Lord’s presence and worship, encouraging humility and persistent spiritual aspiration.
Bhīṣma addresses a divine figure, recalling that he once had a vision of the Lord in Brahmā’s realm (Vairāja-sadana). Motivated by that earlier encounter, he has now come to a particular mountain sanctified by the Lord’s worship/foot-service, hoping to see the Lord again.