Shloka 33
Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
ततो<थ वरदो देवो ब्रह्मा लोकपितामह: । असृजत् स ततो लोकान् कृत्स्नान् स्थावरजजड्भमान्,यह आदेश देकर वे अज्ञानान्धकारसे परे विराजमान अपने परम अव्यक्त धामको चले गये। तदनन्तर वरदायक देवता लोकपितामह ब्रह्माने सम्पूर्ण चराचर लोकोंकी सृष्टि की
tato 'tha varado devo brahmā lokapitāmahaḥ | asṛjat sa tato lokān kṛtsnān sthāvarajaṅgamān ||
തുടർന്ന് വരദായക ദേവൻ, ലോകപിതാമഹൻ ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവനിൽ നിന്നുതന്നെ സകല ലോകങ്ങളും സകല ജീവികളും—സ്ഥാവരവും ജംഗമവും—ഉദ്ഭവിച്ചു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames creation as an ordered manifestation brought forth by Brahmā, implying a structured cosmos in which beings—immobile and mobile—have their proper place and can pursue dharma within a divinely established order.
Vaiśampāyana narrates that after the preceding event, Brahmā—described as the boon-giving grandsire of the worlds—creates the totality of realms and beings, encompassing both stationary and moving life.