Shloka 32
जगाम तमस: पार यत्राव्यक्तं व्यवस्थितम्,यह आदेश देकर वे अज्ञानान्धकारसे परे विराजमान अपने परम अव्यक्त धामको चले गये। तदनन्तर वरदायक देवता लोकपितामह ब्रह्माने सम्पूर्ण चराचर लोकोंकी सृष्टि की
vaiśampāyana uvāca | jagāma tamasaḥ pāraṃ yatrāvyaktaṃ vyavasthitam | tad-anantaraṃ varadāyaka-devatā lokapitāmahaḥ brahmā samasta-carācara-lokānāṃ sṛṣṭiṃ cakāra |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ആ ആജ്ഞ നൽകി അദ്ദേഹം അജ്ഞാനാന്ധകാരത്തിന്റെ അപ്പുറം, പരമ അവ്യക്തമായ തന്റെ ധാമത്തിലേക്ക് പ്രസ്ഥാനം ചെയ്തു. തുടർന്ന് വരദായക ദേവൻ, ലോകപിതാമഹൻ ബ്രഹ്മാവ് സകല ചരാചര ലോകങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts ignorance (tamas) with transcendence: one who follows right instruction can pass beyond the darkness of delusion to the unmanifest, supreme state. It also affirms an ordered cosmos in which creation proceeds through Brahmā as the divinely empowered agent.
After delivering an instruction or command, the referenced figure departs to the supreme unmanifest realm beyond ignorance. Then the narrative shifts to cosmogony: Brahmā, called the grandsire of the worlds, undertakes the creation of all beings and realms, both animate and inanimate.