Shloka 41
Nāgendra–Brāhmaṇa Saṃvāda: Praśna-vidhi and Dharmic Approach on the Gomatī Riverbank
त्वत्प्रसादात् तु मे जन्म तृतीयं वाचिकं महत् । त्वत्त: श्रवणजं चापि चतुर्थ जन्म मे विभो,तत्पश्चात् आपके कृपाप्रसादसे मेरा जो तीसरा महत्त्वपूर्ण जन्म हुआ, वह वाचिक था अर्थात् आपके वचनमात्रसे सुलभ हो गया था। विभो! उसके बाद आपके कानोंसे मेरा चतुर्थ जन्म हुआ था
tvatprasādāt tu me janma tṛtīyaṃ vācikaṃ mahat | tvattaḥ śravaṇajaṃ cāpi caturthaṃ janma me vibho ||
പിന്നീട് നിങ്ങളുടെ കൃപാപ്രസാദത്താൽ എന്റെ മൂന്നാം, മഹത്തായ ‘വാചിക’ ജന്മം സംഭവിച്ചു—നിങ്ങളുടെ വചനമാത്രത്താൽ അത് സുലഭമായി. വിഭോ! തുടർന്ന് നിങ്ങളുടെ ശ്രവണത്തിൽ നിന്നു എന്റെ നാലാം ജന്മവും ഉണ്ടായി—അത് ‘ശ്രവണജ’ ജന്മം എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു.
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that transformative ‘rebirths’ can occur through the guru’s grace via two channels central to Vedic tradition—speech (instruction/utterance) and hearing (śravaṇa). Knowledge is portrayed as a lived renewal, not merely information.
Vaiśaṃpāyana acknowledges a revered figure’s favor, describing successive ‘births’ or attainments: a third gained through the other’s words and a fourth connected with hearing, emphasizing the sanctity of oral teaching and reception.